 | | |
| | |
|
Spaces home  Warmly DayPhotosProfileFriendsMore |  Tools   |
Warmly Dayถึงจะ ห่างไกล แต่ยังไง ก้อ ใต้ฟ้าเดียวกัน ...
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
June 13 อัพบล๊อกกกกก !!!!ชะแว่บ !!!! … หายไปซะนาน ไม่ได้หายไปไหนนะจ้ะ 555 แค่ไม่มีคอมใช้ + พอมีคอมใช้ก้อเริ่มงงทำอะไรกับคอมไม่ได้ เฮ้อ ~ … ช่วงที่หายไป ไม่ได้หายไปไหนนะ มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมายเลย เอาเป็นว่า เริ่มเลยละกัน ^^” p/s. แอบดีใจนะจ้ะ ที่มีเพื่อนเพื่อนถามถึงว่าหายไปไหน ทำไมขยั้น ขยัน อัพบล๊อกจังเลย :12: 555 March 21 รู้จัก "First Day of Spring" อ๊ะป่าว
เมื่อคืนเข้า Google ก้อเจอ Logo ใหม่อีกแล้ว 555 … Save เก็บไว้ตามระเบียบ … แต่เอ๊ะ !?!? เทศกาลอะไรหว่า :10: เลยลองกดเข้าไปดู เขาเขียนว่า … “First Day of Spring” เอาหล่ะสิ … คืออะไรหว่า ทำไมไม่เคยรู้จักเลย อ่านต่อ [...] March 19 http://www.dorapanda.com <-- OPEN NOW !!!! หลังจากพยายามงมแล้วงมอีก ... ก้อทำสำเร็จจนได้ ตอนนี้เรามีเวบเป็นของตัวเองแล้วนะ http://www.dorapanda.com << Warmly Day by DoraPanda ^-^ ทำทำไม ? อย่างแรกเลย ได้ฝึกทำเว็บจริง งมกับ Code (ที่เขาทำมาแล้ว แล้วก้อเอามาแก้) อย่างที่ 2 อยากมีที่มี่เราได้เก็บรวบรวมทุกอย่างไว้ในที่ที่เดียว จากที่แต่ก่อน เรื่องส่วนตัวก้อใส่ใน Spaces เรื่องกระต่ายก้อใส่ใน Bloggang เวลาไปเที่ยวมาก้อใส่ไว้ใน Multiply ตอนนี้ก้อเอามารวมกันในที่ที่เดียว ต่อไปเวลาไปอ่านเจออะไรที่น่าสนใจจะได้เอามาเก็บไว้ในที่ที่เดียวด้วยไง ^^" เรามี Logo ประจำเวบด้วยน้า ชื่อ "เปาน้อย"  เขียนคนเดียว บ่นคนเดียว ใครว่างว่างแวะไปอ่านก้อได้นะจ้ะ ... มีอะไรแนะนำก้อบอกได้เลยจ้า ^-^ March 14 ฟุ้ง ฟุ้งพักนี้ฟุ้งบ่อยแฮะ  ... เวลาฟุ้งฟุ้ง ก้อจะเข้า google แล้วหาสิ่งที่ตัวเองสงสัย ...สงสัยแล้วไม่รู้จะถามใคร พอรู้ ... วันนึงมีคนถาม เราก้อ อ๋อ ... แต่ก่อนก้อจะบอกเขา เดี๋ยวนี้ก้อเก็บเก็บไว้บ้าง แบบว่า คุณพ่อบอกว่า บางคน เขาถามเฉยเฉย ไม่ได้ต้องการคำตอบ ก้อจริงนะ ... เราก้อรอเขาถามซ้ำแล้วกัน 555 ... แล้วค่อยตอบไง ... ไม่ได้กั๊กน้า แต่ แค่รอให้ถามไง ช่วงนี้ มีเวลานั่งคิดอะไรเพื่อตัวเองเยอะขึ้น ... ไม่ได้แปลว่าว่างนะ แต่หันกลับมามองตัวเองมากขึ้นต่างหาก แล้วเห็นอะไรหล่ะ ? เห็นสิ่งที่เป็นความจริงไง ... เห็นตัวเรา เห็นความคิด เริ่มเข้าใจที่คนอื่นพูดมากขึ้นที่ว่า ... เรารู้ทุกอย่าง ... แต่เราไม่รู้จักตัวเอง เราไม่รู้ว่า ตัวเราต้องการอะไร อยากเป็นอะไร ตามหาอะไร วิ่งไล่จับอะไรอยู่ ... ตลกมั้ยหล่ะ ... ไปสัมภาษณ์งานมา เขาถามว่า "น้องอยากทำอะไร" คำตอบในหัวเราคือ "ทำอะไรก้อได้" ทำไมตอบอย่างนั้นหล่ะ ... ไม่ใช่ว่าทำได้ทุกอย่าง ชอบทุกอย่างหรอกนะ ... แต่เราแค่ไม่รู้ว่า สิ่งที่เรารับปากไป หรือ เลือกไปแล้ว ... มันจะใช่ หรือ ไม่ใช่ เราเลือกไม่ได้  ไม่รู้มันเกิดมาจากอะไรเนาะ ... แต่จนถึงวันนี้ ถ้ามีของอยู่ 2 ชิ้น เราก้อไม่รู้ว่าจะเลือกอันไหนดี วันนึงเราคงจะหาตัวเราเจอ ... เมื่อไหร่ว้า  March 13 ถ้วยกาแฟ ไปเจอบทความดีดี เลยอยากให้ได้อ่านกัน ที่มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง แห่งหนึ่งของสยามประเทศ บรรดาศิษย์เก่าที่จบจากสถาบันนี้ แยกย้ายกันไปประกอบอาชีพมีชื่อเสียงในวงสังคมตามวงการต่างๆ มากมาย มีทั้งที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี และที่กระท่อนกระแท่นยังดิ้นรนอยู่ในหน้าที่การงานก็เยอะ เนื่องในวาระที่อาจารย์พ่อซึ่งเป็นที่เคารพของศิษย์เก่าทุกคน เกษียณอายุ บรรดาศิษย์เก่าจึงถือเป็นโอกาสดีที่จะกลับไปเยี่ยมสถาบัน เพื่อเลี้ยงสังสรรค์และรำลึกถึงอาจารย์พ่อ หลังจากกินเลี้ยงกันมาได้พักใหญ่ วงสนทนาก็เริ่มเปลี่ยน ไปเป็นการบ่นพร่ำเกี่ยวกับความเครียด ในการทำงานและปัญหาชีวิต แต่ละคน มีปัญหาแตกต่างกันออกไปมากบ้างน้อยบ้าง อาจารย์พ่อฟังปัญหาของลูกศิษย์ทุกคนอย่างตั้งใจ รับฟังโดยไม่มีคำวิจารณ์ หรือนำเสนอความเห็นของอาจารย์เลยแม้แต่น้อย เมื่อฟังปัญหาของลูกศิษย์จบทุกคน อาจารย์พ่อเสนอเลี้ยงกาแฟกลุ่มลูกศิษย์เก่า ท่านเดินเข้าไปในครัว และออกมาพร้อมกับกาแฟเหยือกโตและถ้วยกาแฟ แบบต่างๆ บ้างเป็นถ้วยกระเบื้องบ้าง เป็นถ้วยพลาสติก และบ้างทำด้วยแก้ว มีถ้วยกาแฟหลายใบที่เป็นแบบพื้นๆ ธรรมดา บางใบ สวยวิจิตรสูงค่า " อาจารย์ ชงกาแฟใส่เหยือกมาให้แล้ว พวกเธอจัดการรินใส่แก้วดื่มกันเองนะ" บรรดาลูกศิษย์ มองถ้วยกาแฟหลากหลาย ด้วยความสนใจ แล้วพากันเลือกถ้วยกาแฟพร้อมๆ กับรินกาแฟออกมาจากเหยือกใส่ถ้วยต่างกันออกไปเอามือไว้ เมื่อลูกศิษย์ทุกคนต่างมีถ้วยกาแฟในมือกันทุกคน แล้วอาจารย์พ่อ กล่าวว่า " ลองดูถ้วยกาแฟในมือของพวกเธอ กับถ้วยกาแฟที่เหลืออยู่ในถาดซึ่งไม่มีคนเลือกสิ " " สังเกตุกันรึเปล่า.... ถ้วยสวย ๆ แพง ๆ ถูกเลือกไปหมด เหลือไว้แต่ถ้วยแบบธรรมดาราคาถูก " " เป็นเรื่องปกติ...ที่พวกเรามักจะเลือก สิ่งที่ดีที่สุดโดยลืมคิดถึงความต้องการที่แท้จริงของเราและ นี่คือที่มาของความเครียดและปัญหาทั้งหลายในชีวิต" " ความจริงวันนี้สิ่งที่พวกเราต้องการแท้จริงคือกาแฟ ไม่ใช่ถ้วยกาแฟ แต่จิตสำนึกกลับ นำพาเราไปเลือกที่ถ้วย มิหนำซ้ำยังคอยชำเลืองมองถ้วยของคนอื่นๆ อีกด้วย หากชีวิตคือกาแฟ หน้าที่การงาน ตำแหน่งต่างๆ ในสังคม ก็คือ ถ้วยกาแฟ มันเป็นเพียงเครื่องมือ อุปกรณ์ช่วยหยิบจับหรือประคองชีวิตของเรา มันไม่ได้ทำให้เนื้อหาจริงๆ ของชีวิต เปลี่ยนไป บางครั้ง....การมัวเพ่งที่ถ้วยใส่กาแฟ มันก็จะทำให้เราลืมใส่ใจกับรสชาติของตัวกาแฟ " " ถ้ารู้จักชีวิตที่แท้จริง....ของหรือตำแหน่งหน้าที่ มันก็แค่ส่วนเคลือบ ไม่ใช่เนื้อหาหรือแก่นแท้ที่สำคัญของชีวิต"  ... อ่านแล้วก้อได้แง่คิดดีนะ ... แต่ ก้อยังไม่เข้าใจตัวเองอยู่ดีนั่นแหละ 555 ^-^
|
ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
Invite as friend
